Η δύναμη των... αδυνάτων

Σεπτεμβρίου 16, 2015


Δεν θα κάτσω στα αυγά μου αν δεν θεσμοθετηθεί κι η νοσηλεία στο σπίτι κι η αυτόνομη διαβίωση...







Γράφει η Κική Τσακίρη*

Τα άτομα που απρόσμενα τους χτυπά η μοίρα, κατευθείαν σ' όλες η εν μέρει τις σωματικές λειτουργίες, βουλιάζουν στην απελπισία, αυτολύπηση, κατάθλιψη κι ένα «γιατί σε μένα», φωλιάζει στον νου. 

Αν υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες, αποκτούν δυνάμεις που οι αρτιμελείς δύσκολα κατέχουν. Συνθήκες όπως, η έμπρακτη αγάπη φίλων και οικογένειας, κατάλληλη επαγγελματική φροντίδα κατά περίπτωση, τεχνικά μέσα που διευκολύνουν την καθημερινότητα. Έτσι μπορούν να αναπτύξουν τις ικανότητες τους, να δυναμώσουν την ψυχή τους, να βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο και να προσανατολίζουν τους γύρω τους στην ουσία της ζωής που 'ναι η αγάπη πρώτα για τον εαυτό μας και μετά για τους πλησίον. Το 'πε κι ο Ιησούς. 


Πού θέλω να καταλήξω;

Με τις παραπάνω συνθήκες, μετά από 4 συναπτά έτη αγώνα, εκατοντάδες email.σε βουλευτές, επιστολές σε 5 υπουργούς Υγείας, βρέθηκε ένα αρμόδιο αυτί, ανοιχτό στο γραφείο του τέως υφυπουργού Υγείας, κ. Ξάνθου, που 'κανε το αυτονόητο. Κίνησε διαδικασίες και μου ενέκριναν στον ΕΟΠΥΥ το διοφθαλμικό μηχάνημα που γράφω με μάτια και επικοινωνώ μαζί σας. Έτσι, ασθενείς που δεν έχουν δυνατότητα επικοινωνίας, τώρα θα μπορούν. Δεν χρειάζεται να μετρούν νοερά κεραμίδια της απέναντι οικοδομής για να περάσουν οι ώρες σ' ένα κρεββάτι, όπως έκανε μια ασθενής στη Θεσσαλονίκη. 

Δεν θα κάτσω στα αυγά μου αν δεν θεσμοθετηθεί κι η νοσηλεία στο σπίτι κι η αυτόνομη διαβίωση. πχ μια μετατροπή στο μπάνιο του κάθε Μιχάλη θα του επέτρεπε να πάει στην τουαλέτα μόνος του και να μην αναγκάζεται η μάνα του να τον αλλάζει στο κρεββάτι. 


Τεχνικές λύσεις, που χρηματοδοτούν τα ασφαλιστικά ταμεία σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Προς το παρόν, συνεχίζεται η χρόνια πρακτική να σπαταλιούνται τα χρήματα του ΕΣΠΑ σε συνέδρια και σεμινάρια για θέματα ΑΜΕΑ χωρίς οι ανάπηροι να 'χουν πρακτικό όφελος. Η απορρόφηση μετρά για το ηλίθιο κράτος μας κι όχι το πρακτικό αποτέλεσμα.


*Η Κική Τσακίρη ζει στην Αρχίπολη της Ρόδου. Είναι μητέρα τριών παιδιών. Πάσχει από την ανίατη ασθένεια της Πλάγιας Μυοατροφικής Σκλήρυνσης (σ.σ. Νόσος του Κινητικού Νευρώνα. Ο θάνατος των κινητικών νευρώνων που έχει υποστεί, καθιστά αδύνατο για τον εγκέφαλο της να ελέγξει τους μύες ή να στείλει μηνύματα. Επικοινωνεί πλέον μόνο με τα μάτια.
Χάρη στο ειδικής τεχνολογίας μηχάνημα Eyewriter που παρακολουθεί την κίνηση του ματιού σε ένα ψηφιακό πληκτρολόγιο, έχει τη δυνατότητα να γράφει και να επικοινωνεί μέσω υπολογιστή ο οποίος μετατρέπει τον γραπτό λόγο σε ομιλία.

You Might Also Like

0 σχόλια

Like us on Facebook